Napoli’den Londra’nın kumarhanelerine, oradan da içerik üretici ekonomisine.

Bölüm 1 · 23 yaşıma kadar

Napoli

Napoli'de doğdum ve 18 yaşıma kadar gayet sıradan bir gençtim. Sonra basit ama belirleyici bir şey oldu: bir arkadaşım okul partisinin biletlerini satmak için benden yardım istedi. Yaklaşık 380 kişiden 350'sine bileti ben sattım. O an iki şeyi anladım: insanların enerjisini seviyordum… ve pazarlamaya, insan ilişkilerine ve “işlerin olmasını sağlamaya” karşı belli bir yatkınlığım vardı.

18 ile 21 yaş arasında kendi başıma eğlence geceleri düzenlemeye başladım: önce barlarda ve restoranlarda, sonra da — çok kısa sürede — Napoli'nin en önemli kulüplerinde. Ve bana büyük bir avantaj sağlayan bir ayrıntı vardı: gençtim, bu yüzden interneti doğal bir şekilde kullanıyordum; sektördeki pek çok kişi ise işi daha “eski usul” yürütüyordu. O dönemin hit şarkısı çıktığında, sanatçıları yöneten ajanslardan geçmek yerine (ki onlar doğal olarak daha deneyimli olanlara öncelik veriyordu), şarkıcılar ve DJ'lerle resmî web siteleri ve iletişim kanalları üzerinden doğrudan iletişime geçmeye başladım. Sonuç: Napoli'ye büyük isimler getirdim ve kısa sürede itibar kazandım.

22 yaşımda kendimi Napoli'de bir bölgenin halkla ilişkilerini yönetirken buldum. Kısa süre sonra inşaatı süren bir diskotek için sanat yönetmenliği teklifi aldım. Ben ise “girişimci gibi” bir teklif yaptım: sadece yönetmenlik değil… ortaklık. Kabul ettiler. 23 yaşımda Napoli'nin kuzeyinde “Pixel” adında bir kulübün sahibiydim.

Bölüm 2 · Kuzeye

Treviso

Yirmi yaşında bir genç için o hayat, freni patlamış bir trendi: günde 200 km, durmadan çalan iki telefon, bitmeyen geceler, devasa sorumluluklar. Bir noktada fişi çektim. Kuzeye taşındım ve Treviso'daki okullarda vekâleten idari asistan olarak çalışmaya başladım: bir ofis işi, istikrarlı, düzenli… ama bu “ben” değildim.

O yıllarda bir ara not gibi görünen ama aslında hikâyemin temel parçalarından biri olan bir olay var: internette basit bir mesaj vermeye başladım — daha az yargı, daha fazla özgürlük — ve zamanla bazı kızlar benden yayımlamak için “tanınmayacak” içerikler istemeye başladı. Bugünkü gibi sosyal medya fenomenlerinin olmadığı, bazı şeylerin ana akım olmadığı yıllardan bahsediyoruz. O dönem bana zihniyetin, iletişimin ve topluluğun ne kadar önemli olduğunu öğretti.

Bölüm 3 · İngiltere

Londra

Sonra İngiltere'de, Portsmouth'taki bir arkadaşımı ziyarete gittim. Bir kumarhaneye girdim ve art arda 10 gün içinde yaklaşık 11.000 sterlin kazandım. İşin komik yanı? Bir noktadan sonra İtalyan krupiyelerin masalarında oynamama izin vermez oldular. Bu arada personelle tanışmıştım ve arkadaşım çalışırken onlarla takılmaya başladım.

Vekâlet görevlerimi tamamlamak için İtalya'ya döndüğümde, bir gece krupiye alımı için verilmiş bir “Bizimle çalışın” ilanı gördüm… tam da herkesi zaten tanıdığım kumarhanede. Taşındım, krupiye okulunu bitirdim ve hiç beklemediğim bir kariyere başladım. İki yıl sonra dev bir gurur anı geldi: ulusal bir yarışmayı kazanarak İngiltere'nin en iyi krupiyesi oldum. Ardından Londra'nın en önemli kumarhanelerinde çalışmaya başladım. O dönem bende tek bir şey bıraktı: disiplin. “Gösterişli” bir iş gibi görünüyor ama aslında hassasiyet, psikoloji, kontrol ve soğukkanlılık demek.

Bölüm 4 · 2018 – 2020

Çevrimiçi

2018'de ilk sistemli çevrimiçi işim doğdu: IndustrySex.com, Valentina Nappi ile birlikte bir cinsel eğitim video kursu. Bu bir porno video değil: animasyonlu grafiklerle desteklenen, anlatıma dayalı ve pratik araçlar sunmak için tasarlanmış bir kurs. O daha çok kadınlara, ben ise erkeklere sesleniyordum; temel bilgilerden daha ileri tekniklere kadar.

2019'da sosyal medyada beni takip eden bir kız, görüntülü görüşmeler için müşteri bulmasına yardım etmemi istedi. Onunla sosyal medya yöneticisi olarak çalıştım: o kadar iyi işledi ki başka kızlar da aynı sebeple bana ulaşmaya başladı. TipAgency böyle doğdu: içerik üreticilerine ve profesyonellere konumlandırma, strateji ve büyüme konusunda destek verdiğim ajans. (TipAgency hikâyemin önemli bir parçası ama bugün odağım kendi işlerimde.)

2020'de daha büyük bir şey kurmaya karar verdim: içerik üreticilerinin devasa bir pratik sorununu çözecek bir platform — ödeme almak ve dijital hizmetleri kolayca yönetmek. VieniOra.com böyle doğdu ve ana projem hâline geldi.

Bölüm 5 · 2020'den beri

Bugün

Ayrıca 2020'de Amsterdam'daki kumarhanede çalışmak için oraya taşındım. Ve orada, Covid döneminde, çok net bir şey oldu: “fiziksel” hayat yavaşlarken çevrimiçi projelerim — özellikle VieniOra — çok daha hızlı büyümeye başladı. Bir noktada seçim yapma zamanının geldiğini anladım. Kumarhaneden ayrılmak kolay olmadı — hâlâ özlüyorum, çünkü gerçek bir tutku — ama doğru adımdı.

Pandemiden sonra seyahat etmeye başladım; bugün Bali, Londra ve ara sıra ailemle birlikte olmak için İtalya arasında yaşıyorum. Bugün yetişkin hizmetleri sektöründe girişimci olarak çalışıyorum: içerik üretmiyorum, işletmeler ve altyapılar kuruyorum.

Ve eğer film gibi bir hayat bekliyorsan… seni hemen hayal kırıklığına uğratayım: çoğu zaman göründüğünden çok daha sıkıcı. Benim deyişimle: yazılım geliştiricileriyle kafa patlatmak, veri analizi, pazarlama, testler, takip ve optimizasyon yapmak. Kısacası: perde arkasında, ama ciddi bir şekilde. Daha az film, daha çok Excel.